Like us

Хатуу хөрсийг ялан дэлбээлэх цэцэгс юу боддог бол

Тэр л охинд

Анир чимээгүйг хамгийн сайхан хөгжим гэж нэрийдээд

Алгаа тосоод тэнгэрээс хур гуйдаг

Алхам тутамд ардаас чирэгдэх өчигдрийн дурсамжаа санагалзаад 

Ахиад нэг, ахиад нэг саначихаад л гээд санаа алддаг тэр л охинд

Болох л байсан

Болох л байсан

Боломж ч байсан

Би чиний буй бүхэнд дуртай

Хэтэрхий их анир чимээгүйд хүлүүлэн чичирч суухдаа эргэж хараад гараа сарвайхад тийм их, ийм их хоосонг самардаг.

Инээмсэглэлийг минь л битгий мартаарай

Нисээд л байсан, хөөрөөд л байсан

Нэг л мэдэхэд нэрийг чинь мартчихсан

Хүлээгээд л байна, хүлээсээp л байна

Өрөөнийхөө хаалгыг цэлийтэл дэлгэчихэээд

Өрөөлийг хүлээхээр сэтгэл шулуудан суутал

Өчигдөрхөн хаалгаа тас хийтэл хаачихаад

Өнөөх уйдаа сэтгэлээ ханзлуулан сууна

Догдлоод л буцсан зүрх цохилтоо мартан чихээ таглан, нүдээ анив

Үй олон шувуу зүрхэн дэх цэцэрлэгээс дэрхийн нисэхэд
Үй олон хүмүүс цээжний гүнээс шурхийн холдоход
Үй түмэн бодол толгойд багтаж ядан тийчлэн сэрэхэд
Үй түмэн навчис эх модноос амь тасран газраар хөглөрнө

Бороо гуйж уйлж бичсэн бичвэр

Алдчихгүй юмсан гэсэндээ дурсамжныхаа үзүүрээс

Ариа хийн тогтоож тас атгаад л атгаад л байтал

Аль хэдийн тасарсан өнгөрсөн намрын навч шиг

Амь тасран тэртээ хол үмрэн үйрэн унасныг 

Чамд харуулахгүй гэсэндээ

Чимээгүй нүүр буруулан зөрсөнсөн

Цэнхэр шувуу

Инээгээд л буцсан

Эргээд ирэхгүйг чинь мэдээгүй

Инээгээд л ирсэн

Ингээд явчихна гэж бодоогүй